Met een groep van 22 deelnemers uit Friesland hebben we deelgenomen aan de
herdenk-vierdag van 500 jaar anabaptisme in het Zwitserse Zürich. Deze
zonovergoten dag vond plaats op 29 mei, Hemelvaartsdag, samen met honderden
internationale gasten. Wat een verrijkende ontmoetingen hebben daar in
Zwitserland plaatsgevonden. Het hoogtepunt was ongetwijfeld de afsluitende
herdenk-viering met vertegenwoordigers van Reformed-, Lutherse en Katholieke
kerk. Er klonken verzoenende woorden, er vonden verzoenende handelingen
plaats zoals een voetwassing. Zang en muziek waren ondersteunend en
‘hemels’.

De voorbereidingen voor deze 5-daagse reis zijn al in september begonnen.
Aan Rebecca, zij woont in het Zwitserse Tramelan, vroeg ik: ‘zou er een
uitwisseling tussen jouw Doopsgezinde gemeente en Friese Doopsgezinden
kunnen plaatsvinden?’ Ze zei: ‘ik zal het onderzoeken’. Dat is gebeurt, en
dat is gelukt.

We verbleven in de Zwitserse Jura, in een voormalige, verbouwde boerderij
van een lokale Pinkstergemeente. Omringd door andere boerderijen in bedrijf
ligt het op zo’n 1000 meter hoogte. Het was warm zomers weer, al met het
ontbijtbuffet konden we buiten zitten op het terras. De nachten waren kort-,
de dagen lang.

We hebben een lokaal museum bezocht: dat is een Menn. Kerkgebouw met school
en archief, waar we door een enthousiaste gids werden rondgeleid.
Er was een behoorlijke klim in warme omstandigheden naar de zogenaamde
‘goatchurch’ (geiten-kerk). Dit is een verborgen plek in de heuvels, waar
vele jaren door de lokale Doopsgezinden ‘hagenpreken’ werden gehouden. Het
is een grot, waar herders met hun geiten schuilden bij slecht weer. We
hebben hier gezongen met gitaarbegeleiding van Rebecca. Zaterdagavond hadden we een uitwisseling met haar doopsgezinde gemeente
‘Chaux D’Abel’. Het was een BBQ buiten op het terrein van de kerk en nadien
een viering/zangbijeenkomst in de houten vermaning. Daaraan vooraf heeft
Rebecca verteld over haar weg om tot volwassendoop in deze gemeente te
komen. Dat deed ze vlak naast de vijver waar zij in 2018 door onderdompeling
werd gedoopt; een gedenkwaardige locatie, een gedenkwaardig verhaal.
Zondag heeft een deel van de groep een lokale viering van de Menn. Gemeinde
Moron meegemaakt. Dat was met name een soort van ‘popconcert’ door een
muziekgroep uit Paraquay.

De terugreis was de rest van deze zondag, het was druk op de Duitse
autosnelwegen. Zondagavond laat, of maandagochtend, in alle vroegte waren we
thuis. Moe, blij en met vele indrukken van gastvrijheid en internationale
contacten bij ons dragend. Één van de deelnemers, Gerben, is bezig om een
film te maken van deze reis. Met al onze verhalen zal deze t.z.t. vertoond
worden.

Roelof Akse